Mp3 spilarinn minn er eitt það sem ég elska mest í heiminum og ég er viss um að ég hefði aldrei lifað af hérna í Barcelona án þess að hafa þetta litla tæki. Ég get gjörsamlega gleymt mér í lestinni með einhverja tónlist í eyrunum, fæ stundum á tilfinninguna að ég sé í myndbandi og allt fólkið í kringum mig sé líka að leika í þessu myndbandi, alveg hreint ótrúlegt hvað tónlist getur gert mikið fyrir mann. Sænsku stelpurnar voru að reyna að kynna mig fyrir sænskri tónlist í gær og það var nú margt bara nokkuð skemmtilegt þarna, var minnst að fíla þær hljómsveitir sem spiluðu á sænsku en fyndið að hlusta samt.

Ég og Elin tókum verslunarleiðangursmaraþon í gær, var á tímabili farin að halda það að við hefðum þrætt hverja einustu búð á Römblunni, að minnsta kosti hverja einustu Mango búð í Barcelona.  Langar svo að sleppa mér algjörlega með visa kortið í þessum búðum en er að reyna að halda aðeins fastar um óheillagripinn svo að ég þurfi nú ekki að selja mig þegar ég komin heim ;)

Best að hætta þessu rugli og fara að pússa mig aðeins til, aðeins nokkrir klukkutímar í að Ingi komi og ég get nú ekki neitað því að spennan er algjörlega í hámarki. Eins gott að maður líti nú almennilega út svo kallinn snúi ekki við á flugvellinum og taki næsta flug heim.
Mæli sko alls ekki með því að fara til útlanda og skilja kærastann eftir heima og Brandurinn fékk svo sannarlega að kenna á því eftir að hafa sagt milljón sinnum við sjálfa mig, Inga og fullt af öðru fólki    " isss þettta verður sko ekkert mál !!!!"
Vodafone og Síminn standa örugglega í eilífri þakkarskuld við okkur fyrir að hafa bætt nokkuð mörgum þúsundkollum inn í gleðibankann þeirra og ég vænti þess að í staðinn geri þeir okkur að heiðursviðskiptavinum.

Brandurinn þotinn með Gleðibankalagið á heilanum þessa stundina.....