|
Þegar við komum heim úr skólanum í dag biðu okkar 3 rafmagnsofnar sem vakti mikla kátínu hjá okkur, ég ætlaði bara að vera róleg og bíða eftir Inga og láta hann hlýja mér enda ekki nema 2 dagar í kallinn en svo gat ég náttúrulega ekki staðist freistingu og skellti einum inn í herbergið mitt. Tanya danska stelpan fór í morgun og það var rosalega skrýtið að kveðja hana. Mér finnst svo stutt síðan ég kom hingað og svo allt í einu eru komnir tveir mánuðir. Höfum ekki enn fengið neinn í herbergið hennar en erum agalega spenntar að sjá hver kemur inn um helgina. Á sunnudaginn flyt ég í aðra íbúð en það var alltaf planið að flytja í nýja íbúð þegar Ingi kæmi og ég hreinlega nenni ekki að pakka niður dótinu, finnst svo leiðinlegt að pakka niður því þá líður mér eins og ég sé að fara og svo veit ég líka fátt leiðinlegra heldur en að taka upp úr töskum. Er samt rosalega spennt að sjá þessa íbúð því konan á skrifstofunni sagði mér að hún væri rosa fín, með nýju parketi og nýjum húsgögnum líka. Á sunudaginn þegar ég var að labba heim sá ég sígaunakonu sem stóð ofan í ruslagámnum og var að leita að einhverju nothæfu. Fyrir utan ruslagámin stóð önnur sígaunakona sem hélt uppi lokinu á gámnum og hún var með sirka 1 árs gamalt barn í fanginu. Þetta var svo sorgleg sjón og enn sorglegra að sjá litla fallega barnið sem að var að reyna að kíkja ofan í gáminn, agalega forvitið. Mig langaði bara mest til þess að stela litla barninu og koma með það heim til yndislega Íslands þar sem er nóg af öllu og nóg af tækifærum til þess að lifa frábæru lífi. Hversu sorglegt er það að maður þurfi að sjá eitthvað svona til þess að gera sér grein fyrir því hversu ofsalega lánsöm við erum að vera frá landi eins og Íslandi og hafa þessi miklu forréttindi. Í gær kom nágranninn í "heimsókn". Ég fór til dyra og kíkti í gegnum litla gatið á hurðinni og sá þar gamlan lítinn mann, virtist afskaplega meinlaus og ég var eiginlga alveg viss um að hann væri að selja lottómiða eða eitthvað álíka sem við myndum sko pottþétt ekki kaupa. En hann var sko ekki að selja neitt heldur hundskamma okkur fyrir að vera alltaf með svona mikil læti og sagðist vera orðinn hundleiður á því að heyra okkur alltaf þramma fram og tilbaka á nóttunni. Ég reyndi að útskýra fyrir honum að við myndum nú líka heyra þrammið í fólkinu fyrir ofan okkur en hann vildi ekkert hlusta og hundskammaðist endalaust mikið. Í huganum hundskammaði ég sjálfa mig fyrir að hafa sagt honum að ég talaði spænsku. Hasta luego |
| Leave a Comment: |