Þá erum við komin til Danmörku, réttast sagt Roskilde og höfum það agalega gott hérna hjá vinafólki hans Inga. Það var rosalega skrýtið að kveðja Barcelona og þar sem að tíminn er búinn að líða svo ofsalega hratt þá hefði hluti af mér alveg verið til í að vera lengur en svo er líka stór hluti af mér sem er orðinn svo spenntur að koma heim til yndislega Íslands, tíminn eftir að Ingi kom leið bara hreinlega alltof hratt en til Barcelona fer ég alveg pottþétt aftur, helst innan tveggja ára, ég gjörsamlega dýrka þessa borg. Ferðalagið hingað gekk lygilega vel þrátt fyrir að við værum með brjálæðislega mikið af dóti, vorum með svo margar litlar töskur sem er ekki sniðugt en ætluðum bara að setja þær í fragt, vorum alveg pottþétt á því að við fengjum yfirvigt en svo sagði maðurðinn á flugvellinum að við ættum bara að taka þær í handfarangur, hitt yrði alltof dýrt. Ég sagði honum þá að við værum nú þegar með bakpoka,puma tösku, fartölvu, veskið mitt og eina pínkulitla tösku en hann sagði að þetta yrði allt í lagi. Þarna roguðumst við með alltof mikið af tösku í handfarangri en ótrúlegt en satt þá gerði enginn athugasemd við okkur, jafnvel þótt að þetta væri næstum því of mikið fyrir okkur að bera en þar sem að það voru fáir í vélinni og fullt af lausum sætum þá reddaðist þetta allt saman. Það var aðeins erfiðara að bera draslið á lestarstöðinni hér í Danmörku. Ingi vildi endilega ná fyrstu lestinni til Roskilde sem þýddi að við þurftum sko að hlaupa, höfðum 4 mínútur og þegar við áttum bara einn stiga eftir sá ég að hann var bilaður. Ingi löngu þotinn niður með stóru töskurnar og ég stóð eftir í stiganum, að rempast eins og rjúpan við staurinn með þetta drasl og þar sem að ég var alveg að detta á hausinn, alltaf að missa einn bakpokann og þegar ég leit niður og sá Inga kalla á mig að drífa mig þá var ég svona 10 sekúndum frá því að hreinlega setjast í stigann og grenja !! En það sem að það hefur nú aldrei komið manni neitt að grenja þá hætti ég þessi aumingjahugsunarhætti og rogaðist niður, komst rennsveitt og mjög mjög pirruð í lestina og sennilega ekki skemmtilegur ferðafélagi þessa stundina en það lagaðist fljótt og strax og við komum út hér Roskilde og sáum þennan sæta bæ. Minnti mig bara á lítið piparkökuhús með öllu jólaskreytingunum.