|
|
 |
| |
Saturday, December 17, 2005 |
Komin heim til yndislega Íslands og það er frábært. Eftir tveggja tíma seinkun á fluginu komumst við loksins heim og þar sem að við vorum næstum því hungurmorða ákváðum við að skella okkur á Kentucky ummmm....
Mínar elskulegu vinkonur voru svo æðislega að skipuleggja smá hitting strax í gærkvöldi og þegar ég kom inn með Tinnu og knúsaði Röggu, Höllu,Rögnu, Krissu og Guðrúni lá við að ég fengi bara tár í augun. Anton sæti kom með kærustuna og smellti á mig einum og svo fyrir tilviljun hitti ég elskuna hann Jónas og hann var auðvitað hress eins og alltaf. Eftir heimsmet í spjalli miðað við tíma og nokkra bjóra dugði ég ekki mikið lengur og var komin frekar snemma heim, steinsofnaði á tveimur sekúnum hér í sófanum hjá Ásdísi og svo verður brunað heim í sæluna í dag.
Er geggjað spennt fyrir að koma á Djúpavog, hitta litlu ormana Kristófer og Davíð og hitta Viktor Inga sem er örugglega orðinn rosa stór síðan ég sá hann síðast. Það verður svo gott að koma heim.
Reif mig upp núna klukkan 10 til að fara í klippingu en ég hélt bara að klukkan væri svona 5 um nótt, það er svo rosalega dimmt en það er bara kósý.
Takk elskurnar mínar fyrir frábært kvöld í gærkvöldi :*
Posted at Saturday, December 17, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Friday, December 09, 2005 |
Þá erum við komin til Danmörku, réttast sagt Roskilde og höfum það agalega gott hérna hjá vinafólki hans Inga. Það var rosalega skrýtið að kveðja Barcelona og þar sem að tíminn er búinn að líða svo ofsalega hratt þá hefði hluti af mér alveg verið til í að vera lengur en svo er líka stór hluti af mér sem er orðinn svo spenntur að koma heim til yndislega Íslands, tíminn eftir að Ingi kom leið bara hreinlega alltof hratt en til Barcelona fer ég alveg pottþétt aftur, helst innan tveggja ára, ég gjörsamlega dýrka þessa borg. Ferðalagið hingað gekk lygilega vel þrátt fyrir að við værum með brjálæðislega mikið af dóti, vorum með svo margar litlar töskur sem er ekki sniðugt en ætluðum bara að setja þær í fragt, vorum alveg pottþétt á því að við fengjum yfirvigt en svo sagði maðurðinn á flugvellinum að við ættum bara að taka þær í handfarangur, hitt yrði alltof dýrt. Ég sagði honum þá að við værum nú þegar með bakpoka,puma tösku, fartölvu, veskið mitt og eina pínkulitla tösku en hann sagði að þetta yrði allt í lagi. Þarna roguðumst við með alltof mikið af tösku í handfarangri en ótrúlegt en satt þá gerði enginn athugasemd við okkur, jafnvel þótt að þetta væri næstum því of mikið fyrir okkur að bera en þar sem að það voru fáir í vélinni og fullt af lausum sætum þá reddaðist þetta allt saman. Það var aðeins erfiðara að bera draslið á lestarstöðinni hér í Danmörku. Ingi vildi endilega ná fyrstu lestinni til Roskilde sem þýddi að við þurftum sko að hlaupa, höfðum 4 mínútur og þegar við áttum bara einn stiga eftir sá ég að hann var bilaður. Ingi löngu þotinn niður með stóru töskurnar og ég stóð eftir í stiganum, að rempast eins og rjúpan við staurinn með þetta drasl og þar sem að ég var alveg að detta á hausinn, alltaf að missa einn bakpokann og þegar ég leit niður og sá Inga kalla á mig að drífa mig þá var ég svona 10 sekúndum frá því að hreinlega setjast í stigann og grenja !! En það sem að það hefur nú aldrei komið manni neitt að grenja þá hætti ég þessi aumingjahugsunarhætti og rogaðist niður, komst rennsveitt og mjög mjög pirruð í lestina og sennilega ekki skemmtilegur ferðafélagi þessa stundina en það lagaðist fljótt og strax og við komum út hér Roskilde og sáum þennan sæta bæ. Minnti mig bara á lítið piparkökuhús með öllu jólaskreytingunum.
Deginum í dag verður svo eytt í að skoða bæinn og helst versla ekki neitt en auðvitað veit ég alveg að það er bara rugl, ég á alveg pottþétt eftir að finna eitthvað sem að ég segi sjálfri mér að ég geti ekki verið án.
Hlakka til að sjá ykkur eftir viku...
Posted at Friday, December 09, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Monday, December 05, 2005 |
Síðasta helgin í Barcelona
Þá er síðasta helgin mín hér í Barcelona liðin og hún leið náttúrulega alltof hratt eins og síðustu vikurnar hafa gert. Náðum nú samt að afreka nokkuð mikið og okkur gengur vel að tæma things do to before Iceland listann.
Á fimmtudaginn fórum við að sjá Sagrada Familía og ég tók fullt fullt af myndum. Fengum frábært veður og vorum á góðum tíma efst í turnunum þegar sólin var í þann veginn að setjast.
Laugardagurinn fór aðallega í verslunarleiðangur, klára jólagjafalistann enda er hann líka nokkuð langur þegar við eigum bæði svona stórar fjölskyldur. Á bara eftir að kaupa jólagjafir handa litlu strákormunum mínum þeim Kristófer og Davíð og þá er það nokkurn veginn búið, ótrúlegt hvað Brandurinn er snemma í þessu í ár. Röltum heillengi og skoðuðum í allar litlu skemmtilegu búðirnar í Barrio Gotíc, ég fæ einfaldlega aldrei nóg af þessu frábæra hverfi hér í Barcelona með öllum litlu búðunum og litlu götunum hver með sinn persónleika. Hittum svo Elinu og fengum okkur að borða á veitingastað sem heitir La Fonda sem ég mæli pottþétt með, vorum líka svo ótrúlega heppin að þurfa ekki að bíða í röð en vanalega er röð langt langt eftir götunni. Maturinn var mjög góður en samt var sjávarréttarsúpan sem ég fékk ekki nærri því eins góð eins og sjávarréttarsúpan á Hótel Framtíð, enda sú súpa best í heimi.
Í dag fórum við í safnaleiðangur og fórum á súkkulaðisafnið og Picassosafnið og í Poble Espanyol sem er æðislegt. Mér fannst þessi söfn vera nokkuð áhugaverð og það voru t.d. tvö önnur sem ég hefði alveg viljað fara á en dagurinn var bara svo fljótur að líða, jafnvel þótt að við hefðum verið komin út fyrir hádegi, ótrúlegt en satt á laugardegi J Ætluðum svo að klára daginn á því að fara á Erótískt safn hér í Barcelona, smá sárabót fyrir Inga sem var ekki alveg jafn spenntur fyrir þessum safnaleiðangri og ég, en eftir Poble Espanyol vorum við gjörsamlega búin á því og ákváðum að fresta því þangað til á mánudaginn, má ekki svíkja hann með það þessa elsku.
Í dag er svo síðasti skóladagurinn minn og próf. Fæ að taka prófið tveimur dögum á undan því á morgun er frí og þá þarf ég ekki að mæta á miðvikudaginn og get eytt síðasta deginum hér í eitthvað skemmtilegra heldur en að vera í skólanum, er líka búin að vera svo agalega dugleg að mæta í skólann þannig að kennaranum mínum fannst ég alveg eiga þetta skilið, bara vona að þetta hel.. próf gangi vel, er algjör snillingur að klúðra prófum.
Á fimmtudaginn er það svo Köben og svo koma mínir elskulegir foreldrar á sunnudaginn. Er orðin svo spennt að koma heim en samt langar mig ekki alveg til þess að fara frá Barcelona, borgin er svo endalaust heillandi og ég stefni pottþétt á að koma hingað aftur, kannski ég geri það bara eftir áramót hehe
Posted at Monday, December 05, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Wednesday, November 30, 2005 |
Fótboltaleikurinn var algjör snilld og við vorum rosalega heppin með leik og úr var algjör markaveisla. Ronaldinho fór algjörlega á kostum og það er alveg ótrúlegt að sjá hann dansa með boltann, algjör snillingur. Stemmingin var rosalega og byrjaði strax í lestinni þar sem var fullt af þýskurum, sumir drukknari en aðrir og í miklu stuði. Þar sem að við vorum nú ekki alveg viss um hvar leikvangurinn var, þótt risa risa stór sé, þá ákváðum við að fylgja þýskurunum að vellinum og okkur var hreinlega fylgt í stórum hóp og með öryggisvörðum allt í kring til að tryggja að enginn skyldi nú gera mjög mikið af sér. Mér fannst lögreglumennirnir vera frekar harðir og ég þurfti t.d. að segja þeim tvisvar að við værum ekki þjóðverjar og værum komin til að styðja Barcelona og þyrftum því sennilega að ganga inn um annað hlið en mér var bara skipað að halda hópinn og ekki vera með neitt vesen. Rétt fyrir utan völlinn tókst okkur nú samt að sleppa í burtu og vorum þvílíkt fegin því við vildum auðvitað ekki vera í hóp með þýskurunum, við styðum auðvitað Barcelona. Völlurinn er STÓR, svo miklu stærri en ég hafði ímyndað mér. Þýsku aðdáendurnir voru agalega sprækir í byrjun leiks og það heyrðist mikil stuðningshróp og köll í þeim, kom agalega flott út eins og alvöru kór. Þegar Barcelona fór svo að næstum því rústa leiknum þá sátu greyin bara þegjandi og með sorgarsvip en þá voru sko aðdáendur Barcelona komnir í partýstuðið.
Sem sagt, fótbotlaleikur á Camp Neu er algjört skilyrði þegar fólk kemur til Barcelona !!
Núna er bara rétt rúmlega vika í það að við förum til Danmerkur og ég er orðin rosalega spennt að koma heim. Er orðin alveg gífurlega spennt að fara til Köben því þar ætla mínir ástkæru foreldrar að hitta okkur og ég hlakka svo til að hitta þau þar. Ætlum svo að eyða viku í Danmörku og gera eitthvað af okkur, vonandi fara í tívolí og náttúrulega búðarráð, þótt að sé nógu sennilega nógu mikið um það hér.
Lending á klakanum er föstudaginn 16 desember, um 16:00 og svo vænti ég þess að mínir ástkæru vinir, þ.e.a.s. þeir sem eru ekki búnir að gleyma mér, séu til í bjór og smá djammerí á föstudagskvöldinu. OK ok þeir sem eru í prófum fá undanþágu ....
Erum svo að reyna að klára að gera allt og sjá allt sem okkur langar til að sjá hér í Barcelona áður en við förum. Ég ákvað að vera bara svolítið hörð og skipuleggja hvern dag fyrir sig svo ekkert gleymist nú. Planið er því þétt og ég dreg greyið Inga með mér út um allan bæ og sérstaklega í allar búðir en hann hefur svo sem ekkert kvartað hingað til þessi elska. Tíminn bara gjörsamlega hleypur áfram.
Og auðvitað verð ég að minnast á litla frænda Þóris og Guðrúnarson sem kom í heiminn 23 nóv, hlakka til að hitta hann í eigin persónu.
Hasta luego....
Posted at Wednesday, November 30, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Tuesday, November 22, 2005 |
voru frábærir og ég er enn í skýjunum. Fórum af stað og ég orðin frekar súr vegna þess að klukkan var orðin svo margt og við vorum svo lengi að finna leigubíl. Þetta er stórmerkilegt hérna, alltaf þegar mig vantar leigubíl þá er náttúrulega enginn til í allri Barcelona borg og svo þegar mig vantar ekki neinn helv.. bíl þá eru þeir út um allt en eftir mikla leit, nokkur andvörp og heilmörg blótsyrði birtist einn gulur á kantinum og við höppuðum upp í hann og hentumst í Palau Saint Jordi þar sem tónleikarnir voru haldnir. Fyrir utan var fullt af fólki að selja miða en þeir voru frekar dýrir, við ákváðum að bíða aðeins og athuga hvort að við gætum ekki fengið ódýrari miða þegar færi að líða á kvöldið og fórum og keyptum okkur bjór svona aðeins til að róa mig niður. Svo röltum við aftur upp að tónleikastaðnum og fundum mjög fljótlega mann sem var tilbúinn að selja okkur miða á 60 evrur stykkið sem er bara nokkuð vel sloppið miðað við það að allir hinir miðarnir voru á 80 evrur. Við náttúrulega gripum þetta tækifæri og ég var svo kát. Tónleikarnir voru magnaðir, Chris Martin fór á kostum og hann er núna í sérstaklega miklu uppáhaldi hjá mér. Hann er algjör töffari og talar meira að segja spænsku og þeir voru miklu rokkaðari heldur en á disknum. Þegar þeir tóku Yellow svifu gular risa blöðrur niður úr loftinu og skoppuðu á milli áhorfendanna. Sándið var frábært og áhorfendur í þvílíku lummustuði, sem sagt stórkostlega vel heppnaðir tónleikar og ég himinlifandi. Í lokin hleypur Chris upp í áhorfendastúkuna á móti okkur og þá hélt ég að þakið ætlaði að rifna af húsinu.
Ingi var hins vegar ekki í svo miklu lummustuði fyrir tónleikana og var ekkert rosalega spenntur fyrir Coldplay en kom út af tónleikunum mjög sáttur og ánægður að ég skyldi ná að hafa það með frekjunni að draga hann á tónleika.
Villtumst svo aðeins á leiðinni heim og vorum víst komin í eitthvað skuggahverfi þar sem menn eru aðallega í því að selja dóp og sjálfan sig en fundum sem betur fer leigubíl ótrúlega fljótt en hann tók okkur bara upp í af því að við litum ekki út fyrir að vera dópsalarar en vanalega tekur hann nefnilega ekki fólk upp í á þessum stað, ótrúlega miklir sauðir stundum.
Í kvöld er svo stefnan sett á leik í meistardeildinni með Barcelona - Werder Bremen og það er mjög spennandi. Ingi spenntari en ég í þetta skiptið en þetta er auðvitað eitt sem maður verður að gera hér í Barcelona, skylda að fara á Neu Camp !! Svo er bara að krossleggja fingur og vona að ég hitti Ronaldinho og hann smelli á mig einum kossi (mjög líklegt)...
Posted at Tuesday, November 22, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Saturday, November 19, 2005 |
Komin vika sídan ad Ingi kom og tíminn gjorsamlega flýgur áfram. Tad var agalega gott ad knúsa og kyssa kallinn eftir svona langann tíma og gott ad vera búin ad fá hann hingad í tessa yndislegu borg.
Er ekki jafn heppinn í nýju íbúdinni eins og hinni ad geta tengst netinu og tess vegna hefur verid eitthvad lítid um samskipti vid netheiminn sídustu daga. En hédan er sko allt gott ad frétta, nýja íbúdin er alveg frábaert og tad besta er náttúrulega ad tar er endalaust heitt vatn og almennilegur kraftur. Hún er líka á fínum stad en ekki alveg jafn skemmtilegum og hin enda var hún á frábaerum stad svona rétt vid Sagrada Familía og ég tarf ekki ad taka metroinn í skólann heldur tek ég bara straeto sem er gód tilbreyting og gaman ad fá ad sjá eitthvad af borginni á leidinni í skólann.
Vorum ad kaupa okkur mida á Barcelona-Werder Bremen í meistaradeildinni á tridjudaginn og ég er ekkert smá spennt ad fara á leikinn. Akkúrat á sama tíma eru reyndar tónleikar med Sigur Rós hér í Barcelona og vid hefdum alveg verid til í ad fara á tá en gátum bara ekki sleppt tessu frábaera taekifaeri á leik í meistaradeildinni á Camp Nou.
Aetlum svo ad reyna ad redda okkur mida á tónleikana med Coldplay sem eru annadkvold en tad er uppselt en vid aetlum ad athuga hvort ad vid getum ekki keypt okkur mida fyrir utan tónleikasvaedid og ef ad tad tekst tá fer ég sko alsael hédan frá Barcelona, vonandi vonandi....
Annars eru agalega miklar hugsanir í gangi tessa dagna og erum ad reyna ad ákveda hvar vid eigum ad vera eftir áramót, fullt af stodum sem toga í okkur. Réttast vaeri náttúrulega ad koma bara aftur hingad hehe en tetta fer nú allt ad skýrast.
Er alveg ad renna út á tíma hér...
Sakna ykkar elskurnar.....
Posted at Saturday, November 19, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Saturday, November 12, 2005 |
Þú skalt syngja lítið lag um lífsgleðina sjálfa í brjósti þér...
Mp3 spilarinn minn er eitt það sem ég elska mest í heiminum og ég er viss um að ég hefði aldrei lifað af hérna í Barcelona án þess að hafa þetta litla tæki. Ég get gjörsamlega gleymt mér í lestinni með einhverja tónlist í eyrunum, fæ stundum á tilfinninguna að ég sé í myndbandi og allt fólkið í kringum mig sé líka að leika í þessu myndbandi, alveg hreint ótrúlegt hvað tónlist getur gert mikið fyrir mann. Sænsku stelpurnar voru að reyna að kynna mig fyrir sænskri tónlist í gær og það var nú margt bara nokkuð skemmtilegt þarna, var minnst að fíla þær hljómsveitir sem spiluðu á sænsku en fyndið að hlusta samt.
Ég og Elin tókum verslunarleiðangursmaraþon í gær, var á tímabili farin að halda það að við hefðum þrætt hverja einustu búð á Römblunni, að minnsta kosti hverja einustu Mango búð í Barcelona. Langar svo að sleppa mér algjörlega með visa kortið í þessum búðum en er að reyna að halda aðeins fastar um óheillagripinn svo að ég þurfi nú ekki að selja mig þegar ég komin heim ;)
Best að hætta þessu rugli og fara að pússa mig aðeins til, aðeins nokkrir klukkutímar í að Ingi komi og ég get nú ekki neitað því að spennan er algjörlega í hámarki. Eins gott að maður líti nú almennilega út svo kallinn snúi ekki við á flugvellinum og taki næsta flug heim.
Mæli sko alls ekki með því að fara til útlanda og skilja kærastann eftir heima og Brandurinn fékk svo sannarlega að kenna á því eftir að hafa sagt milljón sinnum við sjálfa mig, Inga og fullt af öðru fólki " isss þettta verður sko ekkert mál !!!!"
Vodafone og Síminn standa örugglega í eilífri þakkarskuld við okkur fyrir að hafa bætt nokkuð mörgum þúsundkollum inn í gleðibankann þeirra og ég vænti þess að í staðinn geri þeir okkur að heiðursviðskiptavinum.
Brandurinn þotinn með Gleðibankalagið á heilanum þessa stundina.....
Posted at Saturday, November 12, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Thursday, November 10, 2005 |
...er farin að bíta í rassinn á mér á nóttunni hér í Barcelona, agalega gaman að hafa engann ofn í herberginu og þess vegna þarf ég bókstaflega að henda mér fram úr rúminu á morgnann en það er nú svo sem ekkert nýtt fyrir mér, hef aldrei verið neitt mikið fyrir að vakna snemma á morgnanna, miklu meira fyrir það að fara seint að sofa enda hálfgert leðurblökueðli í mér eins og pabbi segir.
Þegar við komum heim úr skólanum í dag biðu okkar 3 rafmagnsofnar sem vakti mikla kátínu hjá okkur, ég ætlaði bara að vera róleg og bíða eftir Inga og láta hann hlýja mér enda ekki nema 2 dagar í kallinn en svo gat ég náttúrulega ekki staðist freistingu og skellti einum inn í herbergið mitt.
Tanya danska stelpan fór í morgun og það var rosalega skrýtið að kveðja hana. Mér finnst svo stutt síðan ég kom hingað og svo allt í einu eru komnir tveir mánuðir. Höfum ekki enn fengið neinn í herbergið hennar en erum agalega spenntar að sjá hver kemur inn um helgina. Á sunnudaginn flyt ég í aðra íbúð en það var alltaf planið að flytja í nýja íbúð þegar Ingi kæmi og ég hreinlega nenni ekki að pakka niður dótinu, finnst svo leiðinlegt að pakka niður því þá líður mér eins og ég sé að fara og svo veit ég líka fátt leiðinlegra heldur en að taka upp úr töskum. Er samt rosalega spennt að sjá þessa íbúð því konan á skrifstofunni sagði mér að hún væri rosa fín, með nýju parketi og nýjum húsgögnum líka.
Á sunudaginn þegar ég var að labba heim sá ég sígaunakonu sem stóð ofan í ruslagámnum og var að leita að einhverju nothæfu. Fyrir utan ruslagámin stóð önnur sígaunakona sem hélt uppi lokinu á gámnum og hún var með sirka 1 árs gamalt barn í fanginu. Þetta var svo sorgleg sjón og enn sorglegra að sjá litla fallega barnið sem að var að reyna að kíkja ofan í gáminn, agalega forvitið. Mig langaði bara mest til þess að stela litla barninu og koma með það heim til yndislega Íslands þar sem er nóg af öllu og nóg af tækifærum til þess að lifa frábæru lífi. Hversu sorglegt er það að maður þurfi að sjá eitthvað svona til þess að gera sér grein fyrir því hversu ofsalega lánsöm við erum að vera frá landi eins og Íslandi og hafa þessi miklu forréttindi.
Í gær kom nágranninn í "heimsókn". Ég fór til dyra og kíkti í gegnum litla gatið á hurðinni og sá þar gamlan lítinn mann, virtist afskaplega meinlaus og ég var eiginlga alveg viss um að hann væri að selja lottómiða eða eitthvað álíka sem við myndum sko pottþétt ekki kaupa. En hann var sko ekki að selja neitt heldur hundskamma okkur fyrir að vera alltaf með svona mikil læti og sagðist vera orðinn hundleiður á því að heyra okkur alltaf þramma fram og tilbaka á nóttunni. Ég reyndi að útskýra fyrir honum að við myndum nú líka heyra þrammið í fólkinu fyrir ofan okkur en hann vildi ekkert hlusta og hundskammaðist endalaust mikið. Í huganum hundskammaði ég sjálfa mig fyrir að hafa sagt honum að ég talaði spænsku.
Hasta luego
Posted at Thursday, November 10, 2005 by Bryndís
Permalink
| |
Monday, November 07, 2005 |
Netið hér heima búið að vera í stríðnisleik undanfarna viku og ég dett alltaf út eftir svona 10 mín og það er ástæðan fyrir bloggleysi undanfarna viku. Er alveg viss um að fólk er búið að bíða í ofvæni eftir nýju bloggi eða hvað....
Hvernig væri nú aðeins að kommenta og láta smá heyra í sér, er að koma heim eftir rúman mánuð og ég heimta að allir kommenti hér og nú !!
Annars er vikan búin að vera frábært, endalaust af heimsóknum í íbúðina til okkar og það er nú alveg ótrúlegt hversu mikið af fólki getur safnast saman hérna. Kannski er þetta svííunum að þakka því þetta er nú ótrúlegt en satt allt svíar. Vinir Elinar búin að vera hér síðan á fimmtudag og svo kom kærastinn hennar Sanne í gær og verður í viku þannig að það er sko búið að vera líf og fjör.
En eins og í öllum sambúðum þá koma að sjálfsögðu upp árekstrar og dönsku stelpunni og einni sænsku stelpunni lenti saman hér í síðustu viku út af KLÓSETTPAPPÍR !!! og það voru víst bara hurðaskellir og læti , sem betur fer var ég ekki heima en þegar ég kom heim var andrúmsloftið frekar súrt en það eru allir búnir að jafna sig í dag ;) Það er ekki við öðru að búast heldur en svona árekstrum þegar fimm stelpur búa saman og endalaust af gestum í heimsókn, býður nú bara upp á hryðjuverk einn daginn.
Átti þvílíka rólegheita helgi og á sunnudaginn hitti ég svo Heiðdísi Sóllilju sem var í heimsókn í Barcelona yfir helgina og hún náði meira að segja að draga mig út um hádegi á sunnudegi og við fórum á kaffihús og spjölluðum og spjölluðum og spjölluðum og spjölluð, tókum svo göngutúr um miðbæinn og spjölluðum enn meira. Fannst ofsalega gaman að hitta hana og enn betra hvað við náðum ótrúlega vel saman þrátt fyrir að hafa hitt hana alveg fáranlega lítið síðan í gamla góða ME. Takk æðislega fyrir daginn elskan !
Jæja ætla að henda mér út á götu og á næsta kaffihús og kaupa rjúkandi heitt kakó til að ylja mér, nú er nefnilega farið að verða svo miklu kaldara á kvöldin, alveg hreint ótrúlegur munur en auðvitað kvartar engin yfir kulda í Barcelona.
Over and out darling...
Posted at Monday, November 07, 2005 by Bryndís
Permalink
Í dag breyttist klukkan hérna þannig að núna munar bara einum tíma á Barcelona og Íslandi sem er aðeins betra fyrir mig þar sem ég tala svolítið mikið til Íslands ;) En Elin er búin að vera að tala um þetta alla helgina og ég hafði ekki heyrt minnst á þetta þannig að eins gott að hún sagði mér frá breytingunni því annars hefði ég mætt klukkutíma of seint í skólann í fyrramálið. Finnst mjög skrýtið að enginn af kennurunum mínum skyldi minnast á þetta við okkur og það verða eflaust margir sem að koma of seint á morgun hehe....
Annars var helgin hreint út sagt mögnuð. Gærkvöldi var mini matarboð hér en við sambýlingar ákáðum að nú væri komin tími til að borða allar saman kvöldmat og það var auðvitað endalaust stelputal og hlátur og læti eins og stelpum er einum lagið, og svo auðvitað allir út á lífið.
Erum búnar að liggja að mestu í leti í dag en ákváðum nú að drattast út seinnipartinn og taka smá göngutúr í miðborginni og ég get svo svarið það að mér finnst ég alltaf vera að sjá nýja hluti og nýja staði, endalausa veitingastaði og kaffihús sem mig langar að fara á, byggingar, garða og svo mikið fleira. Þetta finnst mér vera lang skemmtilegast við þessa borg hversu hreint ótrúlega hún kemur manni á óvart með nýjum hlutum og stöðum á hverjum einasta degi. En auðvitað er ekki hver dagur svona, ég get alveg viðurkennt það að ég er nokkuð föst í daglegri rútínunni á virkum dögum og hver dagur virðist líkari þeim á undan eins og hjá flestum öðrum sama hvar þeir eru í heiminum en helgarnar eru notaðar til að skoða borgina og mannlífið og það er svo endalaust skemmtilegt. Svo ég minnist nú ekki á daglegar mannlífsrannsóknir í neðanjarðarlestinni og þar er sko alltaf ný persóna til að velta fyrir sér. Vorum einmitt að tala um það áðan þegar við vorum að bíða eftir lestinni hversu mikið af fólki notar lestina og þegar maður tekur um t.d. handfangið þá er svooooo mikið af alls konar fólki búið að vera með hendurnar þar, ógeðslegt ef maður hugsar of mikið um það. Sá það í auglýsingu í gær að 800 þús manns nota lestina á hverjum einasta degi, þetta er margfaldur íbúafjöldi á litla Íslandi og svoooo ótrúlega mikið af fólki.
Jæja sennilega best að fara að læra eitthvað í spænskunni, til þess kom ég nú hingað til Barcelona :)
Posted at Sunday, October 30, 2005 by Bryndís
Permalink
|